tja...
Het is weer zo'n week, Daan slaapt niet in zijn eigen bed, maar gezellig bij ons. Hij is moeilijk in zijn eigen bed te krijgen bij tijd en wijle en deze dagen is niet anders. Wel wordt meneer steeds inventiever in zijn manier van vragen:
Dag 1:
"mama.... Jij hebt monsters in je bed he, en spoken? Ik kan die wel voor je wegjagen maar dan moet ik wel in jouw bed"
Dag 2:
"papa, ik ga maar in jullie bed slapen, want daar ligt mijn dekentje en fop toch nog, is wel zo makkelijk"
Dag 3:
"papa en mama, nu moet je eens goed luisteren!
als ik in jullie bed mag, krijgen jullie een dikke kus, maar anders zijn mijn kusjes heelmaal op!"
Dag 4:
"mama, papa is werken he? Dan moet jij helemaal alleen slapen en dat is ook niet gezellig he mama, met wie moet je nu knuffelen? Oh ja, ik weet het, ik kom wel bij jou slapen, ben je niet alleen"
Geef daar maar eens weerstand aan!
En stiekum gezegd, ik vind het ook wel erg gezellig, dat warme lijfje dat zich tegen me aan schurkt 's nachts en me 's morgens liefdevol wakker maakt met een zeer natte en koude kwijlkus!
Posts tonen met het label dagelijks dingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dagelijks dingen. Alle posts tonen
maandag, november 13, 2006
dinsdag, oktober 24, 2006
in wat voor wereld....
leven wij vandaag de dag?
In wat voor maatschappij laten we straks ons kind los?
Ik sprak net de buurvrouw en haar zoon van 16 is dit weekend ernstig mishandeld. waarom?
Om niets. Hij heeft de hele zomer hard gewerkt voor zijn brommertje, heeft daaraan zitten sleutelen met wat vrienden zaterdagavond en tijdens een rondje toeren om de brommer uit te testen is hij klem gereden door een paar "boerenkinkels met een klein slokje op". Blijkbaar viel het verkeerd dat Q. vroeg wat er aan de hand was, hij kreeg meteen een stomp in zijn gezicht. Is vervolgens geslagen en geschopt en pas nadat hij zich knock-out gehouden heeft hielden ze op. Het brommertje werd zonder enig pardon in de sloot gegooid.
Het is al met al het zoveelste incident, maar nu wel erg dicht bij huis. Ik vind dit soort geweld onverteerbaar en hoop met heel mijn hart dat Daan dit nooit zal meemaken! Het getuigt van een totaal gebrek aan respect voor een ander mens!
En ik bid met alles wat ik heb dat mijn zoon zo'n gebrek aan respect nooit zal krijgen.
Daar doe ik alles voor!
Maar of dat nu nog voldoende is?
Wie zal het zeggen?
In wat voor maatschappij laten we straks ons kind los?
Ik sprak net de buurvrouw en haar zoon van 16 is dit weekend ernstig mishandeld. waarom?
Om niets. Hij heeft de hele zomer hard gewerkt voor zijn brommertje, heeft daaraan zitten sleutelen met wat vrienden zaterdagavond en tijdens een rondje toeren om de brommer uit te testen is hij klem gereden door een paar "boerenkinkels met een klein slokje op". Blijkbaar viel het verkeerd dat Q. vroeg wat er aan de hand was, hij kreeg meteen een stomp in zijn gezicht. Is vervolgens geslagen en geschopt en pas nadat hij zich knock-out gehouden heeft hielden ze op. Het brommertje werd zonder enig pardon in de sloot gegooid.
Het is al met al het zoveelste incident, maar nu wel erg dicht bij huis. Ik vind dit soort geweld onverteerbaar en hoop met heel mijn hart dat Daan dit nooit zal meemaken! Het getuigt van een totaal gebrek aan respect voor een ander mens!
En ik bid met alles wat ik heb dat mijn zoon zo'n gebrek aan respect nooit zal krijgen.
Daar doe ik alles voor!
Maar of dat nu nog voldoende is?
Wie zal het zeggen?
Abonneren op:
Reacties (Atom)
