verjaardagen....

Zijn de momenten om familie foto's te maken, ook als je familie niet wil.
Na 4 jaar is het eindelijk gelukt om alle kleinkinderen gezamelijk op de foto te krijgen. Hoewel dit niet meeviel...
Veel protesten, tegenwerkende kinderen, gekke bekken trekken, enz
Het is allemaal langsgeweest.
Maar het is toch gelukt:

dagje er op uit

Gister zijn Daan en ik lekker wezen uitwaaien op het strand.
Mooie luchten, mooie golven...
Daar kom je van bij. Haalt de muizenissen uit je hoofd.
We doen het eigenlijk nog maar weinig, het lijkt er vaak niet van te komen terwijl dit het mooiste strandseizoen van het jaar is.




Daarna Micky nog even laten zwemmen in het Lunapark. Dit is neiuw aangelegd en duidelijk te zien,Alles moet nog groeien en in evenwicht komen, maar voor Micky het einde. Ze kan eindeloos zwemmen en rennen!

mijn mini fotograaf

Daan heeft het fotograferen ontdekt en hij kan niet met mijn handen van mijn toetsel afblijven. Dus...
Meneer krijgt straks zijn eigen toestel. Eentje zonder allerlei extra knoppen, daar kan hij niets mee en hebben wel zijn aandacht. Ook een met een leuk kleurtje, een blauwe! (..... ja, ik weet het, hij is super verwend)
Ik ben benieuwd wat hij ervan gaat vinden.
Zijn eerste foto's met mijn toetsel zijn soms wel en soms niet gelukt. een paar mooie toevalstreffers, maar meer dan eens met een vreemd vertekend perspectief. Ik kon het niet laten om de gekste te scrappen:

Ik ben dan ook razend nieuwsgierig wat voor foto's hij straks met een simpel kliktoestel kan maken. In elk geval vindt hij het helemaal geweldig om foto's te maken!

mijn eigen plekkie

Mijn scrapkamer is voor mij super belangrijk. Het is de plek waar ik me terug kan trekken, creatief kan wezen en vooral.....
De boel lekker kan laten liggen voor een later tijdstip.
Ik zit er veel. Mijn PC staat er, mijn scrapspul is er en ik voel me er het prettigst van alle ruimtes in huis.
De huiskamer is meer Ruuds domein, meer zijn smaak. De slaapkamer slaap je alleen en dit...
Dit is helemaal mijn plek.
Vorig jaar hebben we hem aangepast, is hij opgeknapt naar mijn wensen. Een groot werkveld met kastruimte eronder, een houten vloer, een nieuwe boekenkast erbij, metalen luxaflexen, mooie glazen potten vol bloemen en lint, nieuwe lampen met veel licht....
Alleeen wil ik TZT de muren nog een kleurtje geven, maar zolang ik nog niet weet welke kleur wachtenw e daar nog maar even mee.
Zal ik groen ( lime groen) of licht blauw; beiden lekker fris...
of toch zacht roze en elkker vrouwelijk????

we hebben het weer gehad

Het weekend is voorbij, de gasten zijn weg en alle troep is opgeruimd.
Het was een super weekend. Zaterdag kwamen Ilse en co en we hebben een gezellige avond gehad met veel scrappraatjes. Daan was helemaal gelukkig, Esmee was er weer. Die 2 blijven zo verknocht aan elkaar, het is gewoon aandoenlijk om te zien.
Gister kwam al vroeg mijn zwager de Abrahampop brengen en die heeft de hele dag in de voortuin gestaan. Micky heeft de hele dag het idee gehad dat er een vreemde vent in de tuin stond, ze bleef grommen. Af en toe hoorde je mensen gillen die in het donker langs kwamen, blijkbaar is de pop in het donker toch wat eng.


Daarna een flinke hoeveelheid foto's gemaakt van onze gezinnen en de kids, zowel voor de deur als in het stadspark. Heel veel mooie foto's zitten daartussen, zal zo de mooiste laten zien.
De middag stond in het teken van het vieren van Ruuds 50ste verjaardag en was erg gezellig. Ook daarvan veel foto's gemaakt en ook Daan mocht zelf foto's maken. Daar zaten ook een aantal erg geslaagde foto's bij. Een gezellig clubje mensen waren er!

Helaas moesten René en Ilse halsoverkop naar huis omdat het met Ilse's oma niet goed ging.Ilse, sterkte meisie!

Vandaag maar even een dagje rust, hoewel Ruuds Japancollega's vanmiddag onverwachts voor de deur stonden. Erg leuk voor hem!

het huis is....

in rep en roer.
We krijgen logé's en andere gasten.
Ilse en co komt het weekend logeren en morgen vieren we Ruuds 50ste verjaardag. Dus vooraf moet het nodige gebeuren.

Vol met activiteiten in de keuken, opruimbezigheden.
Boodschappen doen, Schoonmaken, bedden opmaken.....

kortom...
druk, druk, druk......

Maar wél erg leuk!

een fijn gezinsdagje

Vanmorgen lekker uitgeslapen en vervolgens het park in met de honden. Een heerlijk rondje gewandeld met het zonnetje op ons hoofd. Zelfs zonder jas was het erg aangenaam buiten. Meteen gebruik gemaakt van de gelegenheid en mijn camera meegenomen. Helaas, Daan boycotte de foto's, maar dat heeft hij later op de ochtend goed gemaakt met rennen en nog eens rennen. wat een energie heeft dat mannetje toch!

Ruud heeft nog getracht foto's van ons beiden te maken, maar helaas.....
Ook daarmee wilde het vandaag niet lukken

Vanmiddag naar Den Helder gegaan voor de verjaardag van Amber (2). Ook daar erg veel foto's gemaakt en was erg gezellig. thuis nog patatjes eghaald en al met al zo'n 250 foto's rijker op 1 dag!

Hier een paar van de mooiste van vandaag:

Zo nat is het park momenteel; het lijkt zowat een moeras!




En maar rennen, rennen en nog eens......


Dan met de trein naar Amber; dan lukken de foto's meestal wel......
Daan is en blijft dol op de trein!


en dan.....
Spelen en snoepen bij Amber!


oh ja...
Een liedje zingen hebben we ook nog gedaan voor Amber.......

in wat voor wereld....

leven wij vandaag de dag?
In wat voor maatschappij laten we straks ons kind los?

Ik sprak net de buurvrouw en haar zoon van 16 is dit weekend ernstig mishandeld. waarom?
Om niets. Hij heeft de hele zomer hard gewerkt voor zijn brommertje, heeft daaraan zitten sleutelen met wat vrienden zaterdagavond en tijdens een rondje toeren om de brommer uit te testen is hij klem gereden door een paar "boerenkinkels met een klein slokje op". Blijkbaar viel het verkeerd dat Q. vroeg wat er aan de hand was, hij kreeg meteen een stomp in zijn gezicht. Is vervolgens geslagen en geschopt en pas nadat hij zich knock-out gehouden heeft hielden ze op. Het brommertje werd zonder enig pardon in de sloot gegooid.

Het is al met al het zoveelste incident, maar nu wel erg dicht bij huis. Ik vind dit soort geweld onverteerbaar en hoop met heel mijn hart dat Daan dit nooit zal meemaken! Het getuigt van een totaal gebrek aan respect voor een ander mens!
En ik bid met alles wat ik heb dat mijn zoon zo'n gebrek aan respect nooit zal krijgen.
Daar doe ik alles voor!
Maar of dat nu nog voldoende is?
Wie zal het zeggen?

slaapplekken

Daan heeft een voorliefde...
en dat is een voorliefde om bij ons te slapen.
Vroeger als peutertje van 1 a 2 jaar oud sliep hij vaak bij ons. Het was de enige manier om hem 's nachts snel weer rustig te krijgen als hij huilend wakker werd. Alles beter dan een uren huilend en gillend kind midden in de nacht. Maar nu is hij daar wel overheen, alleen......
Hij ligt nog steeds veel liever in ons bed dan in de zijne. Hoewel hij een erg onrustige slaper is en wij dus niet al te best slapen, kan ik zijn smeekbedes vaak niet weerstaan.
"Mama, ik ben een beetje bang, ik durf niet zo goed in mijn eigen bedje....
mag ik bij jou?????"
Hoe kun je daar weerstand aan bieden?

Ruud vindt het vaak niet goed, hij vindt dat daan in zijn eigen bed hoort en ja, daar ben ik het wel mee eens. En zijn redenering dat ik uitgeput wakker word als Daan bij ons in bed geslapen heeft, ook daar kan ik me wel in vinden. De talloze schoppen, het dwars over het bed heen liggen, zijn gezoek halverwege de nacht naar zijn foppie....
Het is uiterst irritant!
Maar...

Wanneer Ruud late dienst heeft en pas om half 3 's nachts thuiskomt, is voor mij de verleiding om ja te zeggen veel te groot. Ik vind het eigenlijk, stiekem wel heel erg gezellig, dat kleine ventje naast me in bed.
En dan ziet het er zo uit:



Daar smelt je hart toch van?

soms valt alles op zijn plaats

Je hebt een mooie foto, een idee in je hoofd en vervolgens moet je dit vertalen naar een lay-out. De ene keer lukt dat beter dan de andere keer en soms maak je onverwachts een wereldpagina. Dat is me deze week weer eens gelukt, na een flink aantal keren dat een pagina het nét niet was...
Dit is hem geworden:

Maar ook een lay-out van een ander schaamteloos liften kan een heerlijke bezigheid zijn die je weer op dreef kan brengen. Vorige week liet Mireille een schitterende pagina zien die schreeuwde om gelift te worden en dat is deze geworden

digi lootjes

Ik kan naast gewoon scrappen zo genieten van het rommelen met photoshop en digitaal scrappen. Je kan weer net even andere dingen en sferen creeren dan met papier. Er is een hele wereld aan digitale scrapitems te vinden op internet, veel gratis, maar eerlijk gezegd, vind ik de koopitems en pakketten vaak net even mooier en zo 1 a 2 keer per maand verwen ik mezelf met wat nieuwe digitale spulletjes. Daarnaast krijg ik ook zo het een en ander van anderen doorgespeeld, dus aan scrappakketten geen gebrek. Ik hou vooral van de wat meer romatische pakketten met zwierige krullen en warme kleuren. Meestal komen mijn pakketten van 2peas of designerdigitals en heb zo mijn favoriete designers. Overigens zijn hun lootjes ook vaak een bron van inspiratie. Zo heb ik vandaag ook een paar digitale lootjes gemaakt met nieuwe pakketten en brushes:



Sommige foto's, of liever gezegd veel foto's, scrap ik het liefst vaker dan 1 keer. Ze zijn zo mooi, sprekend of het anderszins waard vaker gescrapt te worden en digitaal is een extra manier. Dat ik dan wel meerdere albums nodig heb is een bijkomstige zaak.

afscheid collega

Komende week werkt mijn collega M. voor het laatst bij ons. Zij heeft een nieuwe baan gevonden in Alkmaar, maar ik ga haar missen. Zij heeft haar laatste stage van de opleiding bij ons gedaan, ik heb haar begeleid. Daarna als collega komen werken vorige zomer en nu dan voor het laatst. Ik heb haar zien groeien van een stagiare in een ervaren verpleegkundige en heb dit een stukje mogen begeleiden. Ik vind het altijd weer bijzonder om te zien en te mogen meemaken. Zeker wanneer een stage niet erg soepel begint, je er veel energie is stopt om iemand op het juiste spoor te krijgen en als dat dan ook nog lukt is dat erg belonend en M. was zeker zo'n stagiaire. Qua attitude soms net niet, net wel kloppend, maar na de moeielijke eerste helft pakte ze alles super goed op en haalde met vlag en wimpel de eindstreep en hebben we er een erg fijne collega aan. Niet helemaal mijn verdienste, vooral haar eigen, maar ik heb er wel wat invloed in gehad en dat maakt mij trots!
Ik hoop dat M. in Alkaam zeker zo'n fijne collega gaat zijn en met veel plezier daar zal werken en met nog meer plezier aan ons zal terug denken!
Ter afscheid maken we, zoals meestal, een mapje met daarin een A4tje door iedereen gemaakt.
Dit is de mijne, een digi dit keer:

scrappen is heerlijk

Vandaag is het een dag vol scrappen. De 3 Cj's die ik in huis heb van scrappers-NL heb ik alle 3 af! Een heerlijk gevoel om zover vooruit te lopen, mocht er nu iets gebeuren, kom ik nooit in tijdsnood. Het zijn stuk voor stuk schitterende kunstwerken in progress.

Daarnaast nog een gewoon lootje gemaakt van Daan in het bos en een minicanvasdingetje van mezelf met daarop de foto die Francine vorige week van mij gemaakt heeft. Dat is een schattig klein dingetje geworden en knal roze!
Het is een canvasje van 10 x 10 cm, het kleinste formaat dat ik volgens mij sinds lange tijd gescrapt heb. Zelfs een foto op "wallet"formaat was nog aan de grote kant.
Dit is hem geworden:

Dit is het lootje van Daan, ik vind hem super geslaagd en hij is schuin......
De foto's heb ik laatst in het Waarderhout gemaakt, Daan is helemaal in de ban van herfstspul als Eikels en kastanjes, dus daar gaat deze lo over.
Morgen wordt een dag van in de keuken staan, Ruud heeft spontaan mijn ouders uitgenodigd te komen eten en dan wordt er tochw el het een en ander op tafel verwacht.... Misschien ook eens een idee om te scrappen. Foto's maken van het eten, de berg vaat en het gezelschap aan tafel. Nog even over nadenken.

een ochtendje met 20 kleuters

Vanmorgen was het uur van de waarheid en ging ik met Daans klas, de olifantengroep, op pad voor een boswandeling in Schoorl. Met nog 2 kindjes in de auto was het een drukke boel. Daan had, opgezweept door zijn vriendje N. , het hoogste woord en het hardste gegil dat ik ooit van hem gehoord heb. Mijn oren tuterden ervan. Aangekomen was het schitterend weer en konden de jassen mijn rugzak in en mijn fototoestel eruit. De picknickplek was een grote zandbak, geheel tot genoegen van Daan. Volgens mij moet het zand tot in zijn nek en oren hebben gezeten. Na een paar "niet willen luisteren" strubbelingen verliep het verder erg soepel, de wandeling voerde echt het bos in en over zandpaadjes.


eerst picknicken met eigen drinken en koek

Dan lekker het zand in

en tot slot nog een typische aanval van stoerdoenerij......

Al met al een geslaagde ochtend.

Vanmiddag mocht hij met N. mee naar huis en daar ook eten, dus heb ik mijn kans gegrepen en een start gemaakt met de CJ's die ik heb liggen. De eerste is klaar, zal er morgen foto's van maken. Nog 2 te gaan.......

druk, druk, druk

Het is een gigantisch drukke week. Maandag en dinsdag werken, woensdag de hele dag Daan's Vriendje N. over de vloer want de juf had een studiedag en 's middags het meisje dat ik begeleid in het kader van coaching vrijwilligerswerk is daten ik doe dat nu alweer zo'n 10 jaar. D.kwam samen met haar moeder, moeders moest even haar ei kwijt.
Ergens tussendoor trainen met de honden, gaat trouwens hartstikke goed, en vandaag weer druk aan het werk. Morgen moet ik met Daans klas op pad de bossen en duinen in bij Schoorl, in het kader van "beleef de natuur", dus ook mijn vrije ochtend is helemaal gevuld. Wel neem ik mijn fototoestel mee, die kans laat ik niet schieten. Helaas dus weinig tijd om te scrappen, maar gelukkig mag Daan morgen middag bij N. spelen, dus wie weet kan ik me opsluiten en eens heerlijk scrappen. Nu heb ik er ook geen tijd voor, moet nog een A4tje vullen in het kader avn afscheid nemen van een collega.................
zucht

Dit was nog het resultaat van Zondag bij Francine:

en deze is ook pas nieuw:

niet de mooiste, maar goed. Wel weer eentje klaar.
Nog 2 pagina's maken en ik zit op 70 lay-outs. Nog maar 30 te gaan dan!

een scrapdagje

Gistermiddag samen met Mireille naar een scrapvriendin geweest om met een stel meiden gezellig te scrappen, kletsen en snoepen. Onderweg vreselijk veel lol gehad om eigenlijk niet lollige vrouwenprobleempjes die we vaak zo tegengesteld hebben. Lekker relativerend kan dat werken.
Het was zoals verwacht weer een erg gezellige middag en helaas had ik beloofd voor het eten thuis te zijn, anders waren we nog lang niet naar huis gegaan. Zowaar ook nog een pagina klaar gekregen, maar vooral gezellig geteut en allerlei spullen van anderen zitten onderkwijlen. Daarnaast zijn we vreselijk verwend met de heerlijke vlaai die Andrea mee had en alle lekkere broodjes, hapjes en snaaierijtjes die tussendoor ook nog langskwamen.

Francine heeft ons allen ook nog op de foto gezet, dus zijn we straks allen bezitters van echte Francientjes. Francine maakt zulke mooie foto's, echt om verliefd op te worden. Voor mij vaak weer een inspiratie om ook te proberen betere portretfoto's te amken, maar zoals zij, dat lukt me niet! Voor meer en de foto's, zie haar blog.
Francine.... bedankt voor je gastvrijheid en gezelligheid!

meneertje ongeduld

Daan is zo'n ongeduldig mannetje. Als hij niet direct zijn zin krijgt of het zit even niet mee, dan hangt zijn hoofd, pruilt zijn lip en vullen zijn ogen zich met tranen of een boze blik. Dit gaat meestal gepaard met een paar over elkaar geslagen armen, gegil en het gezegde:"ik mag nooit iets"!
Terwijl hij eigenlijk gruwelijk verwend wordt en veel te veel krijgt en veel te vaak!

Ook vandaag gebeurde het weer. Daan kwam thuis na een logeerpartijtje bij opa en oma, was meegeweest naar den Oever met hen en had het erg naar zijn zin gehad. Maar...
ze waren zijn nieuwe blauwe knuffeldekentje vergeten in te pakken, dus die lag nog in
Hensbroek. Dit was reden genoeg voor een gilpartij, boze koppies, tranen met tuiten en een bedankje kon er echt niet af. Nee, dat dekentje moest stel op sprong gehaald worden, niks anders was goed.
daar trappen we dus niet in; hij heeft nog zijn gele babydeken en een groene knuffeldeken die in de wasmachine zat. Daar kon hij echter niet op wachten...........
Al met al een sneu einde van een verder erg leuke logeerpartij.

Wil je weten hoe dat eruit ziet???

Zo dus!

inspiratie

Om te scrappen heb je inspiratie nodig en scrappen gaat niet alleen om de leuke dingen in het leven. Maar is een even waardevolle, zo niet meer, hobby/ passie om oud zeer een plekje te geven en met jezelf bezig te zijn.
Van de week kwam ik op het blog van Marjolein de songtekst tegen van "Goodbye my lover" van James Blunt. Nu doet dat liedje mij zo aan mijn ex denken en aan alle pijn die door onze scheiding veroorzaakt werd, dat ik op zoek ben gegaan naar oude foto's en een lay-out gecreeerd heb hierover. Met de songtekst als journaling.
Scrappen is zo iets fantastisch, je kan met je hele ziel en zaligheid iets creeren wat je na aan het hart ligt!

Dank je Marjolein voor deze onverwachte inspiratie.

nogmaals het bos

Het is dierendag vandaag en onze honden hebben daar niet echt veel aan gehad. Oké, een rondje trainen extra voor Micky, een wandeling extra voor Raven, maar verder niets eraan gedaan.

Wel vanmiddag even lekker het bos in geweest en soms doe je daar toch wel bijzondere vondsten, zoals deze. Het beestje was, denk ik, niet helemaal lekker. Het zat nl pal naast het hoofdpad en maakte ook geen bolletje van zichzelf toen Raven hem bekeek en besnuffelde.
Op de terug weg was het beestje alweer weg, maar we hebben hem gelukkig goed kunnen bekijken. Het was een uitgelezen kans voor wat mooie foto's.

Daan wilde hem al mee naar huis, zou een leuk huisdiertje zijn, volgens hem. Na een lesje over natuur en wilde diertjes was hij nog wel verdrietig dat hij hem niet hebben mocht, maar begreep hij dat egeltjes in huizen niet echt gelukkiger worden. Een waardevol lesje op dierendag.

schommelen

Daan heeft altijd veel moeite gehad om het schommelen onder de knie te krijgen. Een geduldig mannetje is hij allerminst, dus als iets niet gelijk lukt, zit boos worden en opgeven al vooraan op de stoep. Hij is dan moeilijk over te halen om nog een nieuwe poging te wagen en een 3e poging is bijna niet bespreekbaar.
Dus dat gebeurde ook steeds met de schommel. Zolang we wilden duwen vond Daan schommelen prachtig, maar het zelf doen lukte tot voor kort niet. Ook niet met een hoop voordoen, uitleg enz. Dan was hij er al snel vanaf.
Nu heeft hij de laatste maanden veel bijgeleerd. Op school leert Daan razendsnel allerlei nieuwe dingen, nieuwe dingen die wij niet altijd zo door hebben en ja...
Schommelen kan mijn kanjer eindelijk ook!
Kijk eens hoe trots hij is!

dromen en dromen

Je hebt dromen en dromen. Het verschil zit hem in de realisatie ervan. Sommige kun je zelf redelijk simpel vervullen, andere dromen zijn moeilijker. je hebt er hulp of veel geluk voor nodig en soms beide. Ook moet je er beiden geheel achter kunnen staan wil het een wens worden en geen nachtmerrie.
Mijn (nu onze) droom is sinds kort weer in leven geblazen, de deur staat open en nu is het vooral een questie van mazzel en geluk om deze ook uit te zien komen.
Maar de kansen zijn in ons voordeel voor deze keer.
De spullen ijn in huis.
Nu de rest nog!


Wordt vervolgd!